De plasticvervuiling van de oceanen is gekend als de plastic soep, een immens en mondiaal probleem. Inderdaad, immens groot, zelfs zo groot dat er geen exacte cijfers bekend zijn. Momenteel wordt er geschat dat er ca. 100 tot 150 miljoen ton plastic afval in onze oceanen en zeeën ronddrijft. In totaal spreken we over een gebied van minstens 700.000 km² tot misschien zelfs meer dan 15.000.000 km² waarin de ganse waterkolom ernstig is vervuild, vanaf het wateroppervlak tot de zeebodem.

Zelfs tot op 5 kilometer diepte is er plastic afval aangetroffen.

Deze getallen zijn duizelingwekkend, net als de schatting dat er in totaal minstens ca. 5 triljoen stukken en stukjes plastic ronddrijven in onze zeeën en oceanen. Dat is ca. 5.000.000.000.000 stukjes. Dit zou zelfs nog een voorzichtig cijfer kunnen zijn. En het feit dat de schattingen zo erg uiteenlopen, is niet eens het ergste, het ergste is dat de vervuiling er is, zowel onzichtbaar onder de vorm van microplastics als zichtbaar onder de vorm van macroplastics. Je moet al moeite doen om het niet te zien.

DE PLASTICVERVUILING VAN DE OCEANEN IS GEKEND ALS DE PLASTIC SOEP

Er zouden ca. 5 triljoen stukjes plastic ronddrijven in onze zeeën en oceanen.

Bovendien wordt dit probleem groter met elke dag die voorbij gaat. Schattingen suggereren dat er per jaar ca. 8 miljoen ton plastic afval bijkomt. Dat is het equivalent van een vrachtwagen plastic per minuut. Als dit niet verandert, kan er tegen 2025 gemakkelijk tot 250 miljoen ton plastic afval drijven in onze oceanen. Plastic trekt zich niets aan van grenzen. Daardoor is het ook een mondiaal probleem. Alle plastic afval in het water komt uiteindelijk terecht in de plastic soep, het door plastic vervuilde gebied dat wordt gevormd door vijf grote roterende zeestromingen die als reusachtige draaikolken werken die al het plastic afval bijeen drijven.

Al het plastic afval in het water komt uiteindelijk terecht in de plastic soep

Deze kolken of gyres zijn bekend als de North Pacific Gyre, de South Pacific Gyre, de Indian Ocean Gyre, de North Altantic Gyre en de South Atlantic Gyre. In elk van de gyres is er een (te) hoge concentratie van plastic afval in vergelijking met andere delen van de oceanen. Metingen geven aan dat er in de North Atlantic Gyre ca. 20.000 stukjes plastic per vierkante kilometer aanwezig zijn, terwijl dat aantal in de North Pacific Gyre zelfs oploopt tot ca. 334.000 stukjes per vierkante kilometer. Het overgrote deel betreft kleine stukjes, zelfs kleiner dan 5 mm.

HET OPPERVLAK VAN DE PLASTIC SOEP IS REUSACHTIG

Dit wil zeggen groter dan Frankrijk en zelfs dubbel zo groot als Duitsland

plastic-sixpack

Het oppervlak van de plastic soep is zonder meer reusachtig. We spreken over minimaal de oppervlakte van de staat Texas, dit wil zeggen groter dan Frankrijk en zelfs dubbel zo groot als Duitsland. Hier houdt het nog niet op. Naast de gyres zijn er nog talloze hotspots waar eveneens hoge concentraties aan plastic afval aanwezig zijn, dikwijls zelfs hoger dan in de gyres; De Middellandse Zee is een dergelijke hotspot. Langs alle kanten wordt er plastic aangevoerd, maar de voornaamste verbinding met de oceaan, nl. de Straat van Gibraltar, is zodanig eng dat het plastic er niet meer uit kan.

De concentratie aan plastic in de Middellandse Zee opgelopen tot ca. 116.000 stukjes per vierkante kilometer

Ook de Zwarte Zee en de Oostzee zijn ernstig vervuild met plastic. Andere voorbeelden van hotspots voor mariene plasticvervuiling zijn baaien (bv. aan grote steden), riviermondingen, stukken van de zee dicht bij industriële centra en plekken waar verschillende zeestromingen bij elkaar komen.